Meer dan 1700 kilometer uit mijn comfortzone.

𝗛𝗮𝗿𝗼𝗹𝗱,

“𝗛𝗲𝘁 𝗸𝗿𝗶𝗲𝗯𝗲𝗹𝘁, 𝗻𝗮 𝗱𝗲 𝗵𝗲𝗹𝗲 𝗰𝗼𝗿𝗼𝗻𝗮𝘁𝗶𝗷𝗱 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗶𝗻 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗹𝗲𝗲𝗳𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝘁𝗼𝗰𝗵 (𝘁𝗶𝗷𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸) 𝗲𝗲𝗻 𝗯𝗲𝗲𝘁𝗷𝗲 𝗸𝗹𝗲𝗶𝗻𝗲𝗿 𝗶𝘀 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻, 𝘄𝗶𝗹 𝗶𝗸 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝗺𝗲𝗲𝗿 𝗿𝘂𝗶𝗺𝘁𝗲. 𝗢𝗽 𝗮𝘃𝗼𝗻𝘁𝘂𝘂𝗿, 𝗻𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝗽𝗹𝗲𝗸𝗸𝗲𝗻 𝗼𝗻𝘁𝗱𝗲𝗸𝗸𝗲𝗻, 𝗺𝗲 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻 𝗶𝗻𝘀𝗽𝗶𝗿𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗰𝘂𝗹𝘁𝘂𝗿𝗲𝗻, 𝗮𝗿𝗰𝗵𝗶𝘁𝗲𝗰𝘁𝘂𝘂𝗿 𝗲𝗻 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻𝘀𝘄𝗶𝗷𝘇𝗲… 𝗢𝗽 𝘃𝗮𝗸𝗮𝗻𝘁𝗶𝗲 𝗴𝗮𝗮𝗻 𝗶𝘀 𝗻𝘂 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝘃𝗼𝗹𝗱𝗼𝗲𝗻𝗱𝗲, 𝗶𝗸 𝘄𝗶𝗹 𝗺𝗲𝗲𝗿… 𝗶𝗸 𝘄𝗶𝗹 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗹𝗮𝗻𝗴𝗲𝗿𝗲 𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝘂𝗶𝘁𝗲𝗻𝗹𝗮𝗻𝗱. 𝗘𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗶𝗲𝗳𝘀𝘁 𝗱𝗼𝗲 𝗶𝗸 𝗱𝗮𝘁 𝘁𝗲𝗿𝘄𝗶𝗷𝗹 𝗶𝗸 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗦𝗔𝗧𝗜𝗝𝗡𝗽𝗹𝘂𝘀 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻, 𝗼𝗽 𝗮𝗳𝘀𝘁𝗮𝗻𝗱 (𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗰𝗼𝗿𝗼𝗻𝗮 𝘄𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝗻𝘂 𝗱𝗮𝘁 𝗱𝗶𝘁 𝗽𝗿𝗶𝗺𝗮 𝗸𝗮𝗻) 𝘄𝗮𝗻𝘁 𝗱𝗮𝗻 𝗸𝗮𝗻 𝗶𝗸 𝗮𝗮𝗻 𝗴𝗮𝘃𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗷𝗲𝗰𝘁𝗲𝗻 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻.”

Zo begon ongeveer het gesprek met de directie van SATIJNplus, en nu +/- een half jaar later woon en werk ik vanuit Valencia. Best spannend om dit voor te leggen. Want je wil niet dat het lijkt alsof je ontevreden bent over het werk en hoopt dat begrepen wordt waarom je dit wil gaan doen.  

Gelukkig reageerde Harold positief: 

“Oei Martje. Hoe kunnen we je blijven inzetten en binden?
Als je ons deze vraag stelt, dan weten we dat je er al goed over nagedacht hebt en dat je niet tegen te houden bent. We kunnen je nu verliezen en dan zien we hoe onze toekomst verloopt. We weten ook hoe je op afstand kunt werken en hoe jouw onderzoekswerk en advieswerk grotendeels zelfstandig tot stand komt. We gaan het avontuur samen aan!” 

Elkaar het beste gunnen 

Samenwerken, eigenaarschap en vindingrijkheid zijn de rode draad in de bedrijfscultuur van SATIJNplus. En dat bleek nu ook weer. Door de open houding, het meedenken en elkaar het beste gunnen was het voor mij mogelijk om deze stap te zetten.  Dag Born. Ola Valencia. Meer dan 1700 kilometer uit mijn comfortzone.

Expat stad Valencia 

Valencia is dit jaar uitgeroepen tot de nummer één expat stad om te wonen en te werken.  Het was voor mij niet de reden om hier tijdelijke heen te verhuizen. Maar ik kan zeker onderschrijven dat het een fantastische plek is om te wonen en te werken. Deze stap uit mijn comfortzone geeft zoveel energie en nieuwe ideeën. Het is inspirerend om te zien hoe het klimaat hier het levensritme en de inrichting van de openbare ruimte bepaalt. Hoe architectuur hier aan de ene kant efficiënt en doelmatig is en aan de andere kant frivool en organisch is. Daarover later meer. 

Niet altijd leuk 

Uiteraard is het niet altijd alleen maar leuk. Zo heb ik na 7 mislukte pogingen eindelijk een copyshop gevonden voor groot formaat afdrukken.  

Je kunt in Spanje van alles eenvoudig regelen met het zogenaamde NIE, een identificatienummer voor buitenlanders.  Om dat nummer te krijgen moet je op exact het juiste moment op een website een afspraak inplannen, want standaard zit de agenda vol. Alleen zo heel nu en dan komt er een afspraak vrij en dat magische moment heeft 4 maanden op zich laten wachten. Gelukkig was ik in Nederland al begonnen met mijn dagelijkse pogingen om een afspraak te plannen.   

Ja, ik mis de spontane informele koffiepraat met collega’s. Dat moet nu ingepland worden. Iets minder spontaan, maar nog steeds leuk! Het leren van de Spaanse taal is een uitdaging en ik sta regelmatig te stuntelen om duidelijke te maken wat ik bedoel.  

Bij belangrijke presentaties voor klanten kan ik niet altijd aanwezig zijn. Gelukkig doen dat mijn collega’s met verve. En dan is het fijn om samen te werken met een geweldig team, waarvan je weet dat we dezelfde visie hebben en uitdragen. 

Geen twijfel, ik ben op mijn plekje hier in Valencia en neem jullie graag mee in mijn Spaans avontuur. 

Adios!

PS De foto is genomen in Orihuela, een dorpje in de regio Valencia. Het is een openluchtmuseum met murals ter ere van de dichter Miquel Hernández.